Η ιστορία του λύκου και της πεταλούδας προσφέρεται για πολλές δράσεις με τα παιδιά, τόσο στο σπίτι όσο στο σχολείο, που μπορούν να προσαρμοστούν ανάλογα με την ηλικία. Σήμερα σας προτείνω τη δραστηριότητα « Ποτάμι », εμπνευσμένη από το ποτάμι δίπλα στο οποίο αποκοιμήθηκε ο λύκος ακούγοντας το τραγούδι του.  Αρχικά, μπορούμε να συζητήσουμε με τα παιδιά για τα ζώα που ζουν ή επισκέπτονται συχνά τα ποτάμια και να φτιάξουμε την «ορχήστρα του ποταμιού», δημιουργώντας ήχους από νερό που κυλάει, πουλιά, βάτραχους και ζουζούνια.  Στη συνέχεια, τα παιδιά φτιάχνουν το δικό τους ποτάμι (ομαδικά ή ατομικά), ακούγοντας ήχους του ποταμιού .  Υλικά που θα χρειαστούμε: Χαρτί του μέτρου για ομαδικό έργο (από 1 μέτρο για κάθε 6 παιδιά) ή κόλλες Α3 για ατομικά έργα Τα πατρόν που θα βρείτε εδώ Κανσόν σε διάφορα χρώματα Κόλλες στικ  Mαρκαδόροι ή/ και λαδοπαστέλ σε διάφορα χρώματα  Πάνω στο χαρτί του μέτρου ή στις κόλλες Α3, ζωγραφίζουμε μια χοντρή στριφογυριστή λωρίδα σε μπλε χρώ...

Η ιστορία του λύκου και της πεταλούδας προσφέρεται για πολλές δράσεις με τα παιδιά, τόσο στο σπίτι όσο στο σχολείο, που μπορούν να προσαρμοστούν ανάλογα με την ηλικία. Σήμερα σας προτείνω τη δραστηριότητα «Σπηλιά» , εμπνευσμένη από τη σπηλιά που ανακάλυψαν ο λύκος και η πεταλούδα. Μπορούμε να ξεκινήσουμε αναζητώντας στο διαδίκτυο εικόνες σπηλαίων και εξηγώντας στα παιδιά με απλά λόγια πώς φτιάχνονται οι σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Οι σταλακτίτες δημιουργούνται από το νερό της βροχής που περιέχει ένα είδος αλατιού, το ασβέστιο. Καθώς οι σταγόνες της βροχής στάζουν, αφήνουν στην οροφή της σπηλιάς ασβέστιο. Ο ένας κόκκος ασβεστίου κάθεται πάνω στον άλλο και σιγά-σιγά σχηματίζονται οι σταλακτίτες. Όταν οι σταγόνες της βροχής πέφτουν στο δάπεδο της σπηλιάς, αφήνουν κι εκεί ασβέστιο, σχηματίζοντας τους σταλαγμίτες .  Φωτογραφία: Pixabay Μπορούμε επίσης να μιλήσουμε με τα παιδιά για τις  σπηλαιογραφίες που δημιούργησαν οι άνθρωποι της λίθινης εποχής. Καθώς το κλίμα ήταν...

Υποδεχόμαστε τη νέα σχολική χρονιά 2019-2020 παρέα με τον λύκο και την πεταλούδα ! Εικόνες: Σεραφείμ Στρουμπής Το σχολικό πρόγραμμα και οι ετικέτες για τα βιβλία και τα τετράδια θα μας θυμίζουν όλη τη χρονιά ότι κάθε μέρα μπορεί να κρύβει μια μικρή ανακάλυψη ! Κατεβάστε τις ετικέτες και το πρόγραμμα εδώ . Για όλες τις δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε με αφορμή την ιστορία του λύκου και της πεταλούδας, πατήστε  εδώ . Ακούστε το τραγούδι του λύκου και της πεταλούδας  εδώ .

Μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μίνωας η πρώτη μου δημοσιευμένη ιστορία "Ο λύκος και η πεταλούδα" και δε θα μπορούσα να είμαι περισσότερο ενθουσιασμένη! Την έγραψα σαν δώρο στην κόρη μιας φίλης που είχε κερδίσει ένα από τα πολλά φλουριά της πρώτης βασιλόπιτας των CretaMums . Η δίχρονη τότε Ραφαέλα αγαπούσε πολύ τους λύκους κι αυτό μου έδωσε την αφορμή για να γράψω την ιστορία "Ο λύκος και η πεταλούδα". Έφτιαξα ένα χειροποίητο βιβλίο με εικόνες που βρήκα στο internet και η μαμά της της το διάβαζε μέχρι που μεγάλωσε. Τώρα το διαβάζει στη μικρότερη αδερφή της, τη Μυρτώ - η οποία δικαίως απαιτεί να γράψω και για εκείνη μια ιστορία! Λίγο καιρό μετά, ένας συνάδελφός μου, ο γραφίστας Σεραφείμ Στρουμπής, μου ζήτησε να του φέρω τις ιστορίες μου -είχα καταγράψει 5-6- και να διαλέξουμε μαζί μία για να την εικονογραφήσει. Θα το κάναμε για το κέφι μας - εκείνον τον ενδιέφερε η παιδική εικονογράφηση κι εγώ ήθελα να τυπώσω μερικά αντίτυπα να χαρίσω σε φίλους. Διαλέξαμ...

Ο Λύκος και η Πεταλούδα/ The Wolf and the Butterfly   Χριστίνα Αποστολίδη/ Christina Apostolidi   Εικονογράφηση/ Illustration: Σεραφείμ Στρουμπής/ Serafim Stroumpis Εκδόσεις Μίνωας/ Minoas Editions Ήταν κάποτε ένας λύκος που, σαν όλους τους λύκους, περνούσε τον χρόνο του παραμονεύοντας τα άλλα ζώα. Ώσπου μια μέρα, κυνηγώντας μια πεταλούδα, άρχισε να προσέχει όλα εκείνα τα εκπληκτικά πράγματα που μέχρι τότε προσπερνούσε. Για πρώτη φορά θαύμασε το δάσος από ψηλά κι άκουσε το τραγούδι του ποταμιού. Η καινούρια ξεχωριστή του φίλη του έδειξε ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα να κάνει στη ζωή του από το να κυνηγά. Μια ιστορία για τα θαυμαστά πράγματα που προσπερνάμε καθημερινά και τα οποία, αν σταματήσουμε για να τα προσέξουμε, θα κάνουν τη ζωή μας πολύ πιο πλούσια. Το βιβλίο συνοδεύεται από το ομότιτλο τραγούδι Ο λύκος και η πεταλούδα , σε στίχους και μουσική Χριστίνας Αποστολίδη και παραγωγής Mad Hat Music. Βρείτε δραστηριότητες σχετικές με την ιστορία εδώ . Once upon a time, th...

Το τελευταίο μήνυμα που έστειλα στον μπαμπά μου το έχω ακόμα στο κινητό μου. Έχει ημερομηνία 7 Ιανουαρίου 2016 και γράφει «Όλα θα πάνε καλά. Σ’ αγαπώ πολύ. Φιλιά». Λίγες μέρες πριν είχε παρουσιάσει τα πρώτα συμπτώματα της ασθένειάς του και την επόμενη θα ξεκινούσε εξετάσεις για να βρεθεί τι είχε. Δυστυχώς τίποτα δεν πήγε καλά. Ένα χρόνο μετά, στις 14 Ιανουαρίου 2017, ο μπαμπάς μου πέθανε. Το τελευταίο email που του έστειλα λίγο αργότερα, το Μάρτη του 2016, το έχω κι αυτό κρατήσει. Υπήρχε πλέον η –πολύ κακή- διάγνωση κι ο μπαμπάς μου, σα να διαισθανόταν το τέλος, έκανε κάθε μέρα, όλη μέρα, ένα σκληρό απολογισμό της ζωής του, καταλήγοντας πάντα στο ίδιο συμπέρασμα, ότι δεν πέτυχε αρκετά. Στο email αντέγραφα ένα κομμάτι από το άρθρο που είχα γράψει για εκείνον και τη μαμά μου «Μαμάδες κουμπιά – μπαμπάδες φτερά» και έκλεινα με τη φράση: «Με έμαθες να πετάω μπαμπά και σου είμαι ευγνώμων. Για μένα λοιπόν έχεις κάνει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ. Σε αγαπώ πολύ.» Δεν ξέρω αν κατάφερα να τον παρηγορή...

Τα ξημερώματα της 29ης Οκτωβρίου άλλαξε η ώρα και μαζί τέλειωσε επίσημα το καλοκαίρι. Ήμασταν οικογενειακώς στο Μύρτος, ένα παραλιακό χωριό κοντά στην Ιεράπετρα που έχω αγαπήσει μέσα στα χρόνια. Έχουν οι θείοι μου ένα σπιτάκι εκεί αλλά, ως κάτοικοι Αθήνας, δεν πηγαίνουν τόσο συχνά κι έτσι μας το παραχωρούν. Από τότε που γεννήθηκε η Σοφία, πηγαίνουμε σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο, από τα τέλη της άνοιξης μέχρι τα μέσα του φθινοπώρου, και παρατηρούμε πώς το μέρος αλλάζει καθώς εναλλάσσονται οι εποχές. Πώς αρχίζει να ντύνεται καλοκαιρινά στις αρχές της σεζόν με τους λιγοστούς -κυρίως ξένους- επισκέπτες, πώς σιγά-σιγά γεμίζει κόσμο και ομπρέλες και πώς, καθώς ο καιρός ψυχραίνει, οι τελευταίοι τουρίστες αναχωρούν και οι μαγαζάτορες ετοιμάζονται να κλείσουν για να ξεκουραστούν. Η Σοφία έχει ουσιαστικά μεγαλώσει στο Μύρτος. Τους ξέρει όλους και όλοι την ξέρουν. Τα δικά μας ονόματα πολύ πιθανό δεν τα θυμούνται, είμαστε απλά οι γονείς της Σοφίας. «Γεια σου Σοφία!» ακούμε από διαφορετικούς ανθρ...